மறந்த மனிதமும்... மாறாத முகவரியும்: நம் சமூகத்தின் ஒரு நிஜப் பக்கம்!
அதே சிக்னலின் ஓரத்தில், சுருங்கிய முகமும் கிழிந்த ஆடையும் அணிந்த ஒரு முதியவர், சாலையைக் கடக்க முடியாமல் தவித்துக்கொண்டிருந்தார். கையில் ஒரு பழைய பையும், காலில் செருப்பும் இல்லாமல், சுட்டெரிக்கும் வெயிலில் தார் ரோட்டின் சூடு தாங்காமல் ஒற்றைக் காலில் நின்றுகொண்டிருந்தார்.
அவரைத் தாண்டி நூற்றுக்கணக்கான பைக்குகளும் கார்களும் கடந்து சென்றன. சிலர் அவரை ஒரு நொடி பார்த்துவிட்டு, "நமக்கு ஏன் வம்பு?" என்பது போல மொபைலை நோக்கிக் குனிந்து கொண்டனர். இன்னும் சிலர் ஹார்ன் அடித்து அவரை வழிவிடுமாறு சைகை செய்தனர். யாரும் அந்தப் பெரியவருக்கு உதவ முன்வரவில்லை.
சிக்னல் விழுந்தது. வண்டிகள் சீறிக் கொண்டு கிளம்பின. கார்த்திக்கும் தன் பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்தான். ஆனால், அவனது கண்கள் அந்த முதியவரின் தவிப்பையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தன. "ஆபீஸிற்கு லேட் ஆகிவிடுமே" என்ற பயம் ஒருபுறம் இருந்தாலும், அவனுள் இருந்த மனிதநேயம் அவனைத் தடுத்தது.
வண்டியை ஓரமாய் நிறுத்திவிட்டு, அந்த முதியவரிடம் ஓடினான்.
"என்ன தாத்தா, ரோடு கிராஸ் பண்ணணுமா?" என்று அன்போடு கேட்டான்.
அந்த முதியவரின் கண்களில் ஒரு நிம்மதி தெரிந்தது. "ஆமா தம்பி, அந்தப் பக்கம் இருக்கிற ஆஸ்பத்திரிக்கு போகணும், காலெல்லாம் சுடுது, வண்டிகளும் நிறுத்தாம போயிட்டே இருக்கு" என்றார் தழுதழுத்த குரலில்.
கார்த்திக் யோசிக்கவில்லை. தன் பையிலிருந்த தண்ணீர் பாட்டிலை எடுத்து அவரிடம் கொடுத்துக் குடிக்கச் சொன்னான். பிறகு, அவரது கையைப் பிடித்துக் கொண்டு, மற்ற வண்டிகளுக்கு சைகை காட்டி, மெதுவாக சாலையைக் கடக்க உதவினான்.
அவரை ஆஸ்பத்திரி வாசலில் கொண்டு போய் விட்டபோது, அந்தப் பெரியவர் கார்த்திக்கின் கைகளைப் பற்றிக் கொண்டு, "ரொம்ப நன்றி தம்பி... நல்லா இருப்பா" என்று வாழ்த்தினார். அந்த வார்த்தையில் இருந்த உண்மை, கார்த்திக்கிற்குள் ஒரு பெரிய நிம்மதியைத் தந்தது.
அன்று ஆபீஸிற்கு கார்த்திக் 10 நிமிடம் லேட்டாகத்தான் சென்றான். மேனேஜரிடம் திட்டும் வாங்கினான். ஆனால், அவனது மனதில் எந்த வருத்தமும் இல்லை. அன்று முழுக்க அவனுக்குள் ஒரு புன்னகை இருந்தது.
📌 சமூகத்திற்கான செய்தி (Message for Society):
நாமெல்லாம் இப்போ "ஸ்மார்ட்" உலகத்துல வாழ்ந்துட்டு இருக்கோம். ஆனா, பக்கத்துல இருக்குற சக மனுஷனோட கஷ்டத்தை பார்க்கக்கூட நேரமில்லாம மொபைல் ஸ்கிரீனுக்குள்ளயே நம்ம வாழ்க்கையை சுருக்கிக்கிட்டோம்.
சமூக மாற்றம் அப்படிங்கிறது எங்கேயோ இருந்து வர்றது இல்ல. அடுத்தவங்க கஷ்டப்படும்போது நம்மால் முடிந்த ஒரு சின்ன உதவியை செய்றதுலதான் ஆரம்பிக்குது. இன்னைக்கு கார்த்திக் செஞ்ச அந்த சின்ன விஷயம் தான் இந்த சமூகத்திற்கு தேவையான "மனிதநேயம்".
தொழில்நுட்பம் வளரட்டும், ஆனால் நம்மிடம் இருக்கும் மனிதமும், அன்பும் என்றும் குறைந்துவிடக் கூடாது!
Comments
Post a Comment